17/4/2006 - Yeşeren Otlar

YEŞEREN OTLAR

Bir melek su taşıdı,
Biri serinlik taşıdı uzaktan
Biri yeşillik getirdi.
Yıldırım gibi, ama sessiz
Çimenler sökün etti kara topraktan.

Sonra sen geldin dünya güzelim!
Yürüdün salına salına,
Bastığın yerde güller açtı,
Sarıldı ayaklarına.

Aşk da yeşeren otlara benzer
Günü saati bilinmez.
Bakarım bir gün hepsi solmuş
Dünya güzelim gider gitmez.

Cahit KÜLEBİ

13/4/2006 - şiir

Yıldızlar Gecenin Değildir

Ceylanları vurulmuş dağlardan Bir tutam kekik getireceğim size Bir avuç kan. Bir selvi gibi dikilip önünüze Ölümü hatırlatacağım durmadan. Keklik zindanı gözlerinize Mil çekip İçinize bükeceğim bütün yolları. Hangi yola çıkarsanız çıkın Hep kendinize döneceksiniz Siz - Ey bu şehrin karanlık sokaklarında Kaf dağını arayan kervanın Sefil yolcuları- Boşluğa giden hayatların Ayaklarına prangalar vuracağım Ellerine zincir. Dağ yellerini doldurup göğsüme Haykıracağım: - Yıldızlar gecenin değildir. Karanlıktır,köhnedir dünya Bir yolcusunuzdur siz... Bunu size nasıl anlatsam Hani yüzünüz görünmez ya kirli sularda Sırı dökülmüş aynalarda Hani silik Hani paramparça... Boynu bükük çiçekler getireceğim size Koparılmış Dicle'nin, Sakarya'nın kıyısından Yüreğimin tam ortasından Taşıp gelen bir sesle "Ağlayın",diyeceğim Ağlayın Ey analardan şefkat Çöllerden merhamet emmiş çocuklar Ağlayın Ve göz yaşlarınızla sulayın Kuytularda kuruyan çiçekleri. Bir Yunus Sabahı çalacağım Bütün kapıları bir bir Kırmızı bir şal gibi örteceğim şafakları Çıplak omuzlarına Ve sarhoş gecelerine şehrin. Minareleri dayayıp şakağına Uyandıracağım kirli uykulardan: - Çıkın koynundan karanlığın Geceyi bu kadar sevmeyin Yıldızlar gecenin değildir.

10/4/2006 - siir

KADINLAR SONBAHAR

kadinlar sonbahar yapraklarini dokmeye baslar
titrek dudaklarinda sarisin bir keder
nabiz kaybolur kan susar dolasim yavaslar
sisli bir nebuloz gokte yazilmamis siirler

dargin sevgililer yalnizliklarina uzaklasiyor

anlasilmaz cocuklugun ortaokullarindan ders zilleri
kilitli defterlerde kurutulmus menekseler
tehlikeli yolculuklarin kanat cirpan mendilleri
sazdan saza azalan hicranli kocekceler

dunku delikanlilari yasliliga tasiyor

eylul sehirleri yagmurlu gurultulerle alir yerlerini
deniz kahvelerinde son kadehlerde bulutlar birikir
ilik bir aydinlikla yikayip yorgun ellerini
gorgulu ihtiyarlar bir bir ortaliktan cekilir

yaslandikca insan dunya baskalasiyor